WSPOMNIENIE ADWOKATA LEONARDA OLEJNIKA

WSPOMNIENIE ADWOKATA LEONARDA OLEJNIKA

Adwokat Leonard Olejnik,

urodził się 1 listopada 1905 roku w Koźlu, na Śląsku Opolskim. Po uzyskaniu przez Polskę niepodległości, wraz z rodzicami przeprowadził się do Poznania, gdzie w 1931 roku ukończył studia na Wydziale Prawa miejscowego Uniwersytetu. Bezpośrednio po studiach, rozpoczął aplikację w Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, oddział w Poznaniu, którą ukończył w 1935 roku  egzaminem referendarskim. Po wybuchu wojny, wraz z pracownikami Prokuratorii, został ewakuowany do Lwowa, skąd przedostał się do Krakowa, gdzie w lipcu 1940 roku uzyskał wpis na listę adwokatów. W czerwcu 1941 roku został aresztowany przez gestapo i osadzony na kilka miesięcy w więzieniu na Montelupich w Krakowie. W obawie przed prześladowaniem, wraz z rodziną uciekł do Nowego Sącza, a następnie Zakopanego, gdzie przebywał do chwili wyzwolenia. W marcu 1945 roku został wydelegowany przez Wojewodę Śląsko-Dąbrowskiego do powstającego w Opolu Starostwa, gdzie przybył do 24 marca 1945 roku, wraz z pierwszą grupą pracowników państwowych i samorządowych. Od tego momentu przez kilka miesięcy pracował w Starostwie, jako kierownik referatu społeczno-politycznego, oraz w Zarządzie Miejskim w Opolu, pełniąc funkcję kierownika referatu mieszkaniowego. W dniu 10 kwietnia 1945 roku, został wpisany na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Katowicach, z prawem wykonywania zawodu adwokata w Opolu. W 1947 roku wraz z adwokatem Tadeuszem Pasikowskim założył Kancelarię Adwokacką w Opolu, przy ul. Rynek 24/II, a od 1948 roku po przyjęciu adwokata Adama Gutowicza, wspólnie z nim prowadzili Kancelarię Adwokacką przy ul. Kołłątaja 16/II. Był współzałożycielem i członkiem Zespołu Adwokackiego nr 1 w Opolu, który powstał w lipcu 1952 roku, przy ówczesnej ul. Stalina 34/II. Organizował fundamenty adwokatury Śląska Opolskiego, co doprowadziło do powstania 8 października 1953 roku Izby Adwokackiej w Opolu. Był wieloletnim radnym miasta Opola, współzałożycielem i pierwszym Prezesem (1945) Klubu sportowego „ODRA” w Opolu. Jak mawiał: „Zwycięży Orzeł Biały, zwycięży nasza brać, zwycięży nasza Odra, jak się nauczy grać”. Był ofiarnym działaczem społecznym i samorządowym, członkiem Związku Prawników Demokratów, a następnie Zarządu Związku Prawników Polskich. Specjalizował się w prawie cywilny. Jego pasją była fotografika i podróże po świecie, z których relacje przedstawiał  w formie wystaw fotograficznych. W historii Opola zapamiętano go zwłaszcza z wystawy: „Chiny wczoraj i dzisiaj”, oraz „Afryka stara i nowa”. Lubił dobrą książkę, świetnie znał historię. Interesował się sportem, a zwłaszcza piłką nożną. Miał dwie córki, z których jedna – Małgorzata, została adwokatem Naszej Izby. Posiadał wiele odznaczeń państwowych i samorządowych m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Za zasługi dla miasta Opola, Odznakę 1000-lecia, Adwokatura PRL. W 1979 roku przeszedł na emeryturę.

Zmarł 15 listopada 1982 roku w Opolu. Pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Opolu-Półwsi, przy ul. Cmentarnej. Kwatera: 6KALEJAROZ/2/18.

Adw. Marian A. Jagielski
Członek Naczelnej Rady Adwokackiej